இந்தியாவின் வீரப் பெண்மணி

ஜான்சிராணி லட்சுமிபாய்

(பலிதான தினம்: ஜூன் 17)

இந்தியப் பெண்களின் வீரம் உலகில் வேறு யாருக்கும் சளைத்ததல்ல என்று ஆங்கிலேயே  அரசுக்கு நிரூபித்துக் காட்டியவர் ஜான்சிராணி லட்சுமிபாய். வியாபாரம் செய்யவந்த வெள்ளையன் சிறுகச் சிறுக நாட்டை ஆக்கிரமித்து, ராஜ விவகாரங்களில் தலையிடத் துவங்கிய காலகட்டத்தில், ஆதிக்கத்திற்கு எதிராகக் கிளர்ந்தெழுந்த இந்திய மன்னர்களில் முதன்மையானவர் ஜான்சிராணி லட்சுமிபாய். நாட்டின் உரிமைக்காக போர் நடத்தி தன் இன்னுயிரையும் போர்க்களத்தில் அவர் இழந்தார். அதன் காரணமாகவே, இன்றும் நமது மகளிரின் லட்சிய நாயகியாக இவர் போற்றப்படுகிறார்.

1835, நவ. 19 ல், வாரணாசியில் பிராமணக் குடும்பத்தில் மௌரியபந்தர் - பகீரதிபாய் என்ற தம்பதிக்குப் பிறந்தவர் ஜான்சிராணி. இவருக்கு பெற்றோர் இட்ட பெயர் மணிகர்ணிகா.  தனது 4 வயதில் தாயை இழந்தார். சிறு வயதிலேயே குதிரையேற்றமும், வாள் வீச்சும் கற்றுக் கொண்டார். 

ஜான்சியை ஆண்ட கங்காதரராவ் என்பவருக்கு 1842 ல் மணிகர்ணிகாவை திருமணம் செய்து கொடுத்தார் தந்தை.  மணிகர்ணிகா லட்சுமிபாய்,  ஜான்சியின் ராணியானார். 1851 ல் அவருக்குப் பிறந்த மகவு  4 மாதங்களில் இறந்து போனது. 

1853 ல் கங்காதரராவ் உடல்நலமிழந்தார். இதனால் தனது நாட்டின் வாரிசு வேண்டித் தனது தூரத்து உறவினச் சிறுவனான தாமோதரராவ் என்பவனைத் தத்தெடுத்தார். நவ. 21, 1853 ல் மன்னர் இறந்தார். மன்னர் கங்காதரராவ் மறைந்தபின், அவளது வளர்ப்பு மகன் தாமோதரராவை ஆட்சியில் அமர்த்த எண்ணினாள் ஜான்சிராணி. கணவரும்  விரைவில் இறந்துபோக தனிமரமான மணிகர்ணிகா, (1853 இல்) ஜான்சிராணியானார். 

அப்போதைய ஆங்கிலேய கவர்னர் டல்ஹௌஸி பிரபு,  வாரிசு இல்லாத ராஜ்ஜியங்களை தங்கள் ஆதிக்கத்தில் கொண்டுவர முயன்றார். அதற்காக,   கிழக்கு இந்திய கம்பெனியின் 'டாக்டிரின் ஆப் லேப்ஸ்' என்ற சட்டத்தின் படி, இந்த தத்துப் பிள்ளையை அதிகாரபூர்வமாக ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்துவிட்டு ஜான்ஸி நாட்டை ஆங்கிலேயர்கள் ஆட்சியில் சேர்த்துக்கொள்ள முடிவெடுத்தார்.  

"ஒரு மன்னருக்கு வாரிசு இல்லையென்றால், அந்த அரசு தங்களுக்கே சொந்தம்" என உரிமை கொண்டாடி வந்த பிரித்தானியர் ஜான்சியை தமது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தனர். ஆனால், ஜான்சி ராணி பிரித்தானியருக்கு அடிபணிய மறுத்தார். இதனால் கடும் கோபமடைந்த பிரித்தானியர், அரண்மனையைச் சூறையாடி பொருட்களை கொள்ளையடித்தனர்.  ஜான்சி ராணியையும் அரண்மனையை விட்டு விரட்டினர். கடைசியில் தனது நாட்டை மீட்க வெள்ளையர்களை எதிர்த்துப் போராடத் துணிந்தாள் லட்சுமிபாய்.

தனது நாட்டை விட்டுக்கொடுக்க மறுத்த ஜான்ஸி ராணி லட்சுமிபாய்,  தனது படை வீரர்களை முன்னின்று வழிநடத்திச் சென்று பெரும் ஆற்றலுடனும்,  மிகத் துணிச்சலுடனும் போர் புரிந்தார்.  பிரித்தானியருக்கு எதிராகப் படைகளை திரட்டினார். 1857ம் ஆண்டு,  முதல் இந்திய விடுதலைப் போரில் தீவிரமாக குதித்தார். ஜனவரி 1858 ல் பிரித்தானியப் படையினர்  ஜான்சியை நோக்கி முன்னேறி இரு வாரங்களில் நகரைக் கைப்பற்றினர். ஆனாலும் ராணி தனது வளர்ப்பு குழந்தையை மடியில் சுமந்தபடியே ஆண் வேடம் பூண்டு வெளியேறி 1857 கிளர்ச்சியில் பங்கெடுத்த தந்தியாதோபே  என்பவருடன் இணைந்தாள். (இவரும்  பின்னர் பிரித்தானியரால் தூக்கிலிடப்பட்டார்).

வெள்ளையரின் படை குவாலியரைக் கைப்பற்ற முகாமிட்டது.  'கோட்டாகி சேராய்' என்ற இடத்தில் வெள்ளையரை எதிர்த்து ஜான்சிராணி போரிட்டார். வெள்ளையர்களின் நவீன போர்க்கருவிகளை எதிர்க்க முடியாமல் தோல்வியுற்றார்,  ஜான்சி ராணி.  பிரித்தானியர் குவாலியரை மூன்று நாட்களுக்குப்  பின்னர் கைப்பற்றினர். 1858, ஜூன் 17 ம் தேதி, போர்முனையில் காயம் அடைந்து,  வீரமரணம் அடைந்தார் ஜான்சிராணி லட்சுமிபாய். அப்போது அவருக்கு வயது 22 மட்டுமே.

பாரத விடுதலைக்காக நடந்த முதல் இந்திய சுதந்திரப் போரில் ஜான்சிராணியின் வீரம் செறிந்த போர் பிரதான இடம் வகிப்பதாகும். அந்தப் போர் தோல்வியுற்றாலும், பின்னாளில் சுதந்திரப் போராட்டத்திற்கு பெரும் உந்துசக்தியாகத் திகழ்ந்தது. ஜான்சிராணியின் வீரம் நமது  நாட்டுப் பெண்களுக்கு என்றும் உந்துசக்தியாகத் திகழும்.

காண்க:

ஜான்சிராணி லட்சுமிபாய் (விக்கி)

முதல் இந்திய சுதந்திரப் போர்

RANI  LAKSHMIBAI

RANI OF JANSI
.
INDIAN REBELLION OF 1857

Jansi  rani  (Hindu History) 

சான்றோரை சான்றோரே காமுறுவர்

தேசபக்தியின் குரல் விவேகானந்தர்
.
சுவாமி விவேகானந்தரின் அறிவுரைகள்  நமது தேசியத்தின்  இறுதி வார்த்தைகள் என்று நான் கூறவில்லை... ஆனால்,  அவை மிகவும் பிரமாண்டமான சக்தி வாய்ந்தவை- அமரத்துவமான பெருமையை தன்னுள் கொண்டவை. அவரது நூல்களை நீங்கள் படித்தீர்கள் என்றால், அவரது சொற்பொழிவுகளை நீங்கள் கேட்டீர்கள் என்றால், உடனேயே நீங்கள் மனிதநேயத்தின் அன்பர்கள் ஆகிவிடுவீர்கள்.  அவர் கூறும் தேசபக்தி, ஐரோப்பாவிலிருந்து இறக்குமதியான குறுகலான பார்வை கொண்டதல்ல, அது மேலும் ஜீவிதமான  தன்மை மிக்கது. அதனை, அவரது எழுத்துகளைப் படிக்கும்போது நாம் உணர முடியும்.

-சித்தரஞ்சன்  தாஸ்

I am not saying that the message of the Swami was the final word in our nationalism… But it was tremendous – something with an undying glory of its own. If you read his books, if you read his lectures, you are struck at once with his love of humanity, his patriotism, not abstract patriotism which came to us from Europe but of different nature altogether a more living thing, something which we feel within ourselves when we read his writings.

• Speech delivered at Barisal on 14th October 1917.
• Source: Collected Works of Deshbandhu.

ஆதாரம்: விக்கி பொன்மொழிகள்

.

இன்று தேசபந்து சித்தரஞ்சன் தாஸ் நினைவுதினம் (ஜூன் 16)

காண்க:

சுயராஜ்யம் காண உழைத்தவர்

 .

நாடகக் கலைஞர்களுக்கு வழிகாட்டி

விஸ்வநாத தாஸ் 

(பிறப்பு: ஜூன் 16) 

...நாடக மேதை விசுவநாததாஸின் அரசியல் தீவிரம், அவருடைய சொந்த வாழ்க்கையைப் பெரிதும் பாதித்தது. முருகனாக வந்தாலும், அரிச்சந்திரனாக வந்தாலும், தாஸ் சுதந்திரப் போராட்டப் பாடல்களைப் பாடிச் சுதந்திர உணர்ச்சியூட்டுவதை ஒரு கடமையாகவே செய்து கொண்டிருந்தார். வெள்ளை நிர்வாகக் காவல்துறை அவரைக் கைது செய்யக் காத்துக் கொண்டிருக்கும், அவர் மேடைக்கு வந்ததுமே மக்கள், ‘வெள்ளை கொக்கு பாடுங்க’ என்பார்கள். பாடிய உடனே தான் கைது செய்யப்படுவோம் என்பதை தாஸ் அறிவார் என்றாலும் பாடுவார். உடனே கைது செய்யப்படுவார். சிறைக்குப் போவார். ஒரு நாள் நாடகம். ஆறு மாதம் அல்லது ஓராண்டு சிறை. இப்படியாக வாழ்ந்து கொண்டிருந்த தாஸ், தன் குடும்பச் சொத்தும் அழிந்தும், குடும்பம் வறுமைப்பட்டுக் கடன்காரராக தாஸ் மாறிக் கொண்டிருப்பதை அறிந்திருக்கவில்லை என்று சொல்ல முடியாது. என்றாலும், லட்சியம் தேசத்தையே முன்நிறுத்தியது. அக்காலத்திய தலைவர்கள் மேற்கொண்ட சுதந்திரப் பிரசாரத்துக்குச் சற்றும் குறையாத அளவுக்கு தாஸும், சுதந்திரக் கிளர்ச்சி செய்திருக்கிறார்.

தாஸை வைத்து நாடகம் நடத்தும் நாடக கான்ட்ராக்ட்காரர்களை போலீஸ் மிரட்டியதன் காரணமாக, அவருக்கு நாடகங்கள் குறைந்தன. அதோடு ‘நாவிதர்’ சமுதாயத்தைச் சேர்ந்த தாஸோடு நடிக்க மாட்டோம் என்று நடிகைகள் பின்வாங்கினார்கள். இது தாஸை வெகுவாகப் பாதித்தது. மனதளவில் நொந்துபோனார். ஒவ்வொரு நாடகத்திலும், மறக்காமல்,“தாழ்த்தப்பட்ட சோதரைத் தாங்குவோர் உண்டோ, மண்ணில் ஏங்குவோர் உண்டோ” என்ற பாடலைப் பாடிக் கொண்டுதான் இருந்தார். நடிகைகளில், கே.பி.ஜானகி அத்தடையை மீறி அவருடன் நடிக்க முன்வந்தார். பிறகு முத்துலட்சுமி என்ற பிராமண நடிகை. பிறகு மற்றவர்களும் முன் வந்தார்கள்.

இரண்டாம் உலக யுத்தத்தில் பிரிட்டன் குதித்தது. பிரிட்டிஷ் ஆட்சி, இந்தியர்களை கலந்து கொள்ளாமலேயே இந்தியாவை யுத்தத்தில் ஈடுபடச் செய்த ஜனநாயக மீறல் போக்கை விமர்சித்த காங்கிரஸ் பேரியக்கம், யுத்த நடவடிக்கையில் இந்தியர்களை ஈடுபடுத்தக் கூடாது என்ற முடிவை எடுத்தது. சென்னை ஆளுநர் எர்ஸ்கின், தாஸோடு தொடர்பு கொண்டார். யுத்தத்தை ஆதரித்து மேடையில் பாடினால், தாஸுக்கு ஆயுள் முழுவதும் ஆயிரம் ரூபாய் அரசு தரும் என்று பேரம் பேசினார். இது லட்சியத்துக்கும் மானத்துக்கும் இடப்பட்ட சவால் என்பதை உணர முடியாதவரா தாஸ்? கவர்னர் எர்ஸ்கினின் வேண்டுகோளைப் புறக்கணித்தார், விசுவநாததாஸ்.

அன்றைய மேயர் வாசுதேவ் (நீதிக் கட்சி), விசுவநாத தாஸைப் பார்க்க வந்தார். கடன் சுமையால் தாஸின் வீடு ஏலத்துக்கு வர இருந்தது. எல்லாவற்றையும் இழந்த தாஸின் கடைசிச் சொத்து அந்தப் பரம்பரை வீடு ஒன்றுதான். தாஸின் குடும்பம் அங்கேதான் வாழ்ந்தது. இதைத் தெரிந்து கொண்ட மேயர் வாசுதேவ், தாஸைச் சந்தித்தார். பணம் தருவதாகவும், வீட்டையும் மீட்டுத் தருவதாகவும், இழந்த சொத்துக்கள் அனைத்தையும் மீட்டுத் தருவதாகவும், அதற்குரிய பிரதிபலனாக, தாஸ் காங்கிரஸ் பேரியக்கத்தைவிட்டு வெளியேற வேண்டும் என்று கோரிக்கை வைத்தார்.

‘என்னால் புல்லைத் தின்ன முடியாது’ என்றார் தாஸ். 1940 டிசம்பர் 31-ம் நாள் இரவு, ‘வள்ளித் திருமணம்’ நாடகம், சாலக் கொட்டகை எனப்பட்ட ராயல் தியேட்டரில் நிகழ இருந்தது. ஒரு வார நாடக வருவாயில் கடனை ஓரளவு அடைத்து விடலாம் என்று நினைத்திருந்தார் தாஸ். முதல் மூன்று நாட்கள் மேடை ஏறும் உடல் நிலையில் அவர் இல்லை. அன்று இரவு மேடைக்கு முருகன் வேஷத்தில் வந்தார். முதல் காட்சி. முருகன், மயிலாசனத்தில் அமர்ந்து பாடத் தொடங்கினார்.

‘மாயா உலகம்-இம் மண் மீதே’ என்ற பல்லவி. தொடர்ந்து பாட முடியாமல் அவர் தலை சாய்ந்தது.  விசுவநாததாஸ் முருகன் வேஷத்தைக் கலைக்காமலேயே இறந்துபோனார். அதே வேஷத்தோடே அந்தக் கலைஞர்.  தாஸ் வாழ்ந்தது 54 ஆண்டுகள் மட்டுமே. இதில் 29 முறை சிறைக்குச் சென்றார் அந்த வீரத் தியாகி. தேசத்தைத் தவிர, விடுதலையைத் தவிர வேறு எதையும் நினைக்காத அந்தக் கலைஞனை, பின்னால் சுதந்திர இந்தியப் பதவிக்கு வந்தவர்கள் மறந்தே போனார்கள்.  .

செய்யும் தொழில் எதுவாயினும் அதில் தேச சேவை செய்ய முடியும் என்று நிரூபித்த நாடக கலைஞர் விஸ்வநாத தாஸ். அவரை நெஞ்சில்  இருத்திப் போற்றுவதே, தடம்புரளும்  இந்நாளைய கலையுலகத்தை மீட்சிபெற வைக்கும்.

 

 

நன்றி:  கோட்டைப்பட்டி

 

காண்க:

 

 நாடகத்திலும் வீரம் ஊட்டியவர்

 

..

வைகாசி மாத மலர்கள்

ஆன்றோர் திருநட்சத்திரங்கள்:



புத்த பூர்ணிமா
(வைகாசி 3 - மே 17)

நம்பியாண்டார் நம்பி (வைகாசி - - புனர்பூசம்)

சேக்கிழார்
(வைகாசி - - பூசம்)

நமிநந்தி அடிகள்
(வைகாசி - - பூசம்)

சோமாசி மாறனார்
(வைகாசி - - ஆயில்யம்)

நம்மாழ்வார்
(வைகாசி - 4 - விசாகம்)

குரு அர்ஜுன் தேவ்
(பலிதானம்: மே 30)

திருஞான சம்பந்தர்
(வைகாசி - - மூலம்)

திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணர்
(வைகாசி - - மூலம்)

திருநீல நக்கர்
(வைகாசி - - மூலம்)

முருகனார்
(வைகாசி - - மூலம்)

சுழற்சிங்கர்
(வைகாசி - - பரணி)

திருக்கோஷ்டியூர் நம்பி
(வைக்காசி - - ரோகிணி)


-----------------------------


சான்றோர் - மலர்வும் மறைவும்


மதுரை வைத்தியநாத ஐயர்
(பிறப்பு: மே 16)

ராஜாராம் மோகன்ராய்
(பிறப்பு: மே 22)

செண்பகராமன் பிள்ளை
(பலிதானம்: மே 26)

வீர சாவர்க்கர்
(பிறப்பு: மே 28)

தேவி அகல்யாபாய் 

குருஜி கோல்வல்கர்
(நினைவு: ஜூன் 5)

பிர்ஸா முண்டா
(பலிதானம்: ஜூன் 9) (பிறப்பு: மே 31)

------------------------------

பிற:

யோகி பாபா ராம்தேவ்

மக்களாட்சியும் மனசாட்சியும்

      உலகில்  மிகப்பெரிய ஜனநாயக நாடு நம் பாரததேசம்!  பல்வேறு இனங்கள், மொழிகள், கலாச்சாரங்கள் கொண்டிருக்கும் மக்கள் வாழும் பூமி.  ஆனாலும் அவையெல்லாம முரண்பாடாக அமையாமல், தங்களை இணைக்கும் பாலமாக,  நூலாக, மாலையாக காஷ்மீர் முதல் கன்னியாகுமரி வரை, குஜராத் முதல் அசாம் வரை  வாழும் மக்களை 'ஏதோ ஒன்று' இணைத்து வருகிறது/ அந்த 'ஏதோ ஒன்று'  என்ன?

     சுவாமி விவேகானந்தர் சொன்னபடி ஆன்மீகமாக இருக்கலாம்;  நம் நாட்டில் சமீபத்தில் சுற்றுபயணம் செய்த அமெரிக்க வெளியுறவு (பெண்) அமைச்சர் ஹிலாரி கிளிண்டன் வியந்த குடும்ப உணர்வாக இருக்கலாம்;  பல்லாயிரகணக்கான ஆண்டுகளாக இப்பூமியில் தொடர்ந்த வண்ணம் உள்ள 'தர்மம்'  என்ற கண்ணோட்டமும் காரணமாக இருக்கலாம்.

     மேலே சொன்ன ஆன்மீகமோ, குடும்ப உணர்வோ, தர்ம சிந்தனையோ எதுவாக இருந்தாலும் நம் பாரததேசம் இன்றும் உலகம் எதிர்நோக்கும் பல்வேறு சவால்களுக்கு தீர்வுகாணும் களமாக இருபதற்கு காரணம்- இந்தியாவில் வாழும் மக்கள் தேசத்தையே தெய்வமாய்க்   காணும் பார்வைதான்.

     பல ஆயிரம் வருடங்களாக ஞானிகள்,  மகான்கள்,  பேரரசர்கள் உருவாகி இந்த  மண்ணைப் பெருமைப் படுத்தினார்கள்; மக்களுக்காக வாழவும் செய்தார்கள். அதன் அடையாளங்களே அவர்கள் கட்டிய பிரமாண்டமான கோவில்களும், அவர்கள் காலத்தில் தோன்றிய இலக்கியங்களும்.

 

    தர்மம் தாழ்ந்து, அதர்மம் தலையெடுக்கும் போது மக்கள் பொறுமை காப்பதும்,  மனத்தில் ஆற்றாமையால் புலம்புவதும் சற்று நீர்க்குமிழிக் காலம் தான்.  "நம்மை  மீட்க அவதாரப் புருஷன் வருவான்; அநீதி செய்வோருக்கு தண்டனை தருவான்; அதனால்  மக்களால் அவன் அவதாரபுருஷன் என்னும் புகழைப் பெறுவான்" எனும் நம்பிக்கை ஆழமாய் ஆண்டாண்டு காலமாய் நம்மில் வேரூன்றியுள்ளது.

     மக்களாட்சியின் தத்துவமான ஜனநாயகத்தில் ஆட்சி புரிவோர் அதிகார துஷ்பபிரயோகம் செய்யும் போது அதிகார வர்க்கம் கைகட்டிக்கொண்டு வேடிக்கை பார்க்கலாம்லாம்; ஆட்சியாளர்களின் கடைக்கண் பார்வையில் செல்வந்தர்கள் கோடிகளைக்  குவித்து கொண்டாட்டம் போடலாம்;  அறிவுஜீவிகளாய் நடமாடும் மெக்காலே புத்திரர்கள் மௌன சாமிகளாக மாறிப்போகலாம்.

     ஆனால், இவையெல்லாவற்றையும் மீறி எங்கிருந்தோ  ஓர் ஒளி மக்களின் மனதில் நம்பிக்கை என்னும் வெளிச்சத்தை பாய்ச்சுகிறது;  எங்கிருந்தோ வரும்  ஓர்  ஒலி மக்களின் மனசாட்சியாய் எதிரொலிக்கிறது.

    இன்றைய  ஒளி: அன்னா ஹசாரே!  இன்றைய ஒலி : பாபா ராம்தேவ்!

 

-ம.கொ.சி.ராஜேந்திரன்

 

 

குறிப்பு: இன்று அன்னா ஹசாரே பிறந்த நாள்

காண்க:

நம்முடன் வாழும் காந்தி

யோகியின் புரட்சிக்குரல்

.